TL;DR
Na de bijeenkomst in de Senaat van de Nacht blijft de coterie achter met meer spanningen dan antwoorden. Lucretia en Cedric hebben hun ronde langs de verschillende Roads afgerond, waarbij Lucretia het ridderschap van het Zwarte Kruis aanneemt en Cedric via Zindello een gevaarlijke boen sluit om Baba Zimsa op te sporen.
Battista ontdekt dat iemand via de standbeelden in de Senaat meekijkt en concludeert dat Theodosius aanwezig is. Wanneer hij Leonardo waarschuwt, wuift deze het gevaar grotendeels weg. Leonardo probeert Battista daarna met Dominate terug te roepen, maar Battista weet het bevel te weerstaan, ten koste van zijn laatste reserves aan wilskracht.
Op de terugweg naar Carpe Noctum spreekt Minerva haar spijt uit over haar rol in het bijeenbrengen van de coterie en haar angst voor Leonardo’s groeiende macht. In Carpe Noctum worden de spanningen binnen de groep zichtbaar: Cedric voelt zich richting Siena getrokken, terwijl Battista in Rome wil blijven omdat daar de beste onderzoeksfaciliteiten zijn om de ziekte te begrijpen.
De nacht eindigt met nieuwe antwoorden en een nieuw gevaar. Battista ontvangt een uitnodiging van vader Theodore om naar Vaticaanstad te komen. Lucretia kent mogelijk een weg door het Gulden Gordijn, en de coterie bereidt zich voor om het heiligste en gevaarlijkste gebied van Rome te betreden.
De nasleep van de Senaat
Na de bijeenkomst in de Senaat van de Nacht hebben Lucretia en Cedric hun ronde langs de vertegenwoordigers van verschillende Roads afgerond. Lucretia nam bij de Road of Kings het ridderschap van het Zwarte Kruis aan, een keuze die Cedric verraste, al erkende hij dat titels nuttige deuren kunnen openen.
Cedric sprak daarnaast met Zindello over het vreemde symbool op zijn schouder en kreeg een uitnodiging om de verborgen troep van de Ravnos te zoeken. Die plek zal hij echter zelf moeten vinden. Ook nam hij een boen aan om de verdwenen Baba Zimsa op te sporen, die al jaren vermist zou zijn sinds de gebeurtenissen rond Theodosius’ bibliotheek en de lange sprong door de tijd.
Theodosius in de standbeelden
De rust wordt verstoord wanneer Battista ontdekt dat iemand via de standbeelden in de Senaat meekijkt. Zijn conclusie is onmiddellijk dat Theodosius aanwezig is. Een van de standbeelden lijkt hem strak aan te kijken, alsof hun oude vijand nog altijd ogen heeft in Rome.
Battista waarschuwt Leonardo, maar die reageert opvallend kalm. Hij wuift het gevaar grotendeels weg en stelt dat Theodosius, als hij al werkelijk in die staat bestaat, weinig kwaad kan doen. Voor Battista voelt dit als politieke ontkenning of opzettelijk wegkijken.
Wanneer Battista zich wil afwenden, gebruikt Leonardo Dominate om hem terug te roepen. Battista weet het bevel te weerstaan, wat op Cedric diepe indruk maakt. Toch kost het verzet hem het laatste beetje van zijn wilskracht.
Leonardo neemt de leiding
Lucretia en Cedric blijven nog kort bij Leonardo en merken hoe nadrukkelijk hij de leiding naar zich toe trekt. Hij presenteert zichzelf als degene die de koers naar Siena zal bepalen en maakt duidelijk dat de komende tocht onder zijn gezag zal plaatsvinden.
Giancarlo moet volgens hem worden rechtgezet, maar de indruk blijft hangen dat Leonardo vooral zelf macht naar zich toe wil trekken. Wat voor anderen een reddingsmissie lijkt, begint voor de coterie steeds meer te voelen als een politiek machtsspel.
Minerva’s spijt
Op de terugweg naar Carpe Noctum rijdt Minerva met de coterie mee. Zij biedt meerdere keren haar excuses aan voor haar rol in het bijeenbrengen van de groep en het naar voren brengen van hun waarschuwingen in de Senaat.
Onder de lagere en minder gevestigde vampirische groepen heeft zij steeds meer verontrustende verhalen gehoord: clanleden die verdwijnen, jachtgebieden die gevaarlijk worden en oude geruchten over de Laatste Nachten, dun bloed en Gehenna die opnieuw rondgaan.
Minerva vreest dat Leonardo slechts de zoveelste man is die macht naar zich toe trekt, terwijl Mathilda’s ideaal van een andere vampirische orde steeds verder uit zicht raakt. Wanneer Cedric haar vraagt of zij die macht dan niet zelf moet nemen om Mathilda’s droom voort te zetten, ontwijkt ze dat idee. Ze gelooft in het doel, maar ziet zichzelf niet als machthebber.
Daarna laat Minerva het rijtuig stoppen. Ze neemt afscheid en verdwijnt de nacht in om haar eigen zaken te regelen en tot zichzelf te komen.
Verdeelde wegen in Carpe Noctum
In Carpe Noctum komen de spanningen binnen de coterie scherper naar voren. Battista vraagt Cedric rechtstreeks wat zijn plannen zijn. Cedric wil nog altijd de ziekte begrijpen en bestrijden, maar zijn verplichtingen trekken hem richting Siena: de boen rond Baba Zimsa, het symbool op zijn schouder en de Ravnos.
Battista wil juist in Rome blijven. Niet omdat de ziekte daar begonnen is — zij was eerder in Siena dan in Rome — maar omdat Rome betere onderzoeksfaciliteiten, contacten en middelen biedt. Voor Battista is Rome de plek waar hij de ziekte grondiger kan onderzoeken.
Cedric begrijpt dat en wil Battista helpen, al wordt duidelijk dat de coterie hetzelfde doel niet noodzakelijk via dezelfde route wil bereiken. De ziekte moet verdwijnen, maar ieder lid van de groep voelt andere verplichtingen, andere angsten en andere wegen voor zich liggen.
De staat van Theodosius
Later spreken Cedric en Lucretia verder over Theodosius. Zijn huidige bestaan voelt voor Cedric als een persoonlijke smet, omdat Theodosius vijftig jaar geleden niet volledig werd vernietigd tijdens de mislukte diablerie.
Samen proberen zij te begrijpen hoe hij nu via standbeelden kan bestaan of observeren. Ze denken aan astrale projectie, hekserij, vessels en oude vormen van zielopslag. Mogelijk probeerde Theodosius tijdens zijn bijna-dood zijn ziel naar een ander vat te sturen, waarna de diablerie dat proces verstoorde en hem in een versplinterde staat achterliet.
Dat hij zich door Romeinse standbeelden lijkt te kunnen verplaatsen, maakt hem gevaarlijker dan Leonardo wil toegeven. In een stad vol beelden heeft Theodosius misschien meer ogen en oren dan iemand durft te erkennen.
Brieven en uitnodigingen
De volgende nacht krijgt Battista antwoord op zijn brieven. Galen nodigt hem uit naar zijn werkplaats in Villa Gregoriana om verder te spreken over het onderzoek naar de ziekte, al biedt hij geen expliciete schuilplaats aan.
Uit de werkplaats van kardinaal Mendoza komt eveneens een reactie. Niet van Mendoza zelf, maar van diens adjudant en ghoul, vader Theodore. Hij nodigt Battista uit naar Vaticaanstad om verder te spreken.
Naar het Gulden Gordijn
De uitnodiging van vader Theodore brengt een nieuw gevaar met zich mee. De coterie moet het Gulden Gordijn passeren: de heilige barrière rond Vaticaanstad.
Lucretia, die in het verleden schaduwachter is geweest, kent mogelijk een manier om hen naar binnen te krijgen. Cedric besluit mee te gaan, niet alleen om zijn koteriegenoten te helpen, maar ook vanwege zijn eigen vragen over het zonlichtmedaillon dat hij draagt en de zonneaanbidders van Hermes die zich in het Vaticaan zouden bevinden.
De sessie eindigt met Lucretia, Cedric, Battista en Immaculato die zich gereedmaken om richting Vaticaanstad te vertrekken — naar het gevaarlijke, heilige gebied achter het Gulden Gordijn.