TL;DR
Na hun overhaaste vlucht uit Villa Gregoriana besluit de coterie de vampieren van Cesano niet onmiddellijk aan te vallen, maar hen eerst te bespioneren. Cedric schept met Chimerstry een levensecht beeld van Samantha da Siena, waarin Battista de symptomen van de Cordyceps Rosso herkent. Met dit beeld als leidraad roept Battista een geestenhaas op en stuurt hem naar de begraafplaats.
Terug in Carpe Noctum ontdekt Battista dat de geest die Cedric eerder beschermde zwaar is toegetakeld door vermoedelijk necromantische krachten. Lucrezia voedt zich ondertussen met een bakkersknecht en doet opnieuw een vergeefse poging om haar mysterieuze kistje te openen.
Wanneer de haas terugkeert, onthult hij dat Samantha en haar metgezellen onder Cesano graven naar verborgen waterstromen en vanuit begraven maskers worden aangestuurd. Samantha blijkt werkelijk in Wassail te verkeren, maar haar Beest wordt door een intelligentie van buitenaf gestuurd. Bovendien verspreidt zij haar besmette bloed en eet zij van het vlees van haar slachtoffers—een gruwelijk detail waarvan de betekenis voorlopig onduidelijk blijft.
Op de vlucht
De zwarte paarden van Immaculato voeren de coterie in hoog tempo weg van Villa Gregoriana. Battista heeft de bloem van de leugenaarstranenplant nog altijd bij zich, maar hun mogelijke geneesmiddel voor de Cordyceps Rosso blijft voorlopig ononderzocht. Wat er in de villa gebeurde, heeft hun wantrouwen alleen maar bevestigd: Emilio en Galen verbergen iets, en de bronnen onder hun landgoed zouden verbonden kunnen zijn met de waterwegen waardoor de ziekte zich verspreidt.
Aanvankelijk willen ze rechtstreeks naar de begraafplaats van Cesano trekken. Daar zouden Samantha da Siena en de twee andere wilde vampieren zich ophouden. Toch beseffen ze dat een openlijke confrontatie weinig antwoorden zal opleveren. Hoewel de coterie met Immaculato en een opgeroepen geest waarschijnlijk in het voordeel zou zijn, zou een gevecht vrijwel zeker in vernietiging eindigen. Battista wil begrijpen wat de vampieren drijft en waarom zij Cedric achtervolgden. Daarom kiezen ze ervoor eerst informatie te verzamelen.
Het beeld van Samantha
In een stille straat nabij de begraafplaats brengt Immaculato de koets tot stilstand. Cedric gebruikt een ongekend krachtige toepassing van Chimerstry om Samantha da Siena opnieuw voor hen te laten verschijnen. Haar illusoire gestalte is haast levensecht: haar haar beweegt, haar aanwezigheid ruikt naar rottende rozen en omgewoelde aarde, en zelfs het dierlijke gesis uit haar keel klinkt door de koets.
Samantha draagt de verfijnde kleding van iemand die tot de hogere kringen wil behoren, hoewel de materialen haar bescheiden afkomst verraden. Resten van wit pleister op haar vingers bevestigen Helena’s verhaal dat zij doodsmaskers vervaardigde. Rond haar armen kronkelen dikke, doornige wortels die zich in haar vlees lijken vast te bijten. Onder haar kleding tekenen zich bovendien dezelfde misvormingen af die Battista eerder bij Mathilda aantrof: Samantha is besmet met de Cordyceps Rosso.
Op haar borst draagt zij een kleine camee of beeltenis. Door het formaat en de vorm doet deze onmiddellijk denken aan de beelden waarin fragmenten van Theodosius zich eerder manifesteerden. Daarnaast herinnert Cedric zich een vreemd, insectachtig gezoem dat Samantha voortdurend leek te vergezellen. Wat dit geluid veroorzaakt, blijft onbekend.
Hoewel Battista de illusie niet kan zien, onderzoekt hij haar met zijn handen en zijn bovennatuurlijke waarneming. Zo weet hij niet alleen Samantha’s uiterlijk vast te leggen, maar ook de ernst van haar ziekte te bevestigen.
De haas aan gene zijde
Battista trekt met kruiden een rituele cirkel en brengt zichzelf in een diepe, doodse meditatie. Daarna blaast hij op een kleine medische trompet. Er klinkt geen hoorbare toon, maar in de lucht verschijnen vibraties en rijen weerspiegelde bazuinen. Tussen deze instrumenten door nadert een witte haas: geen gewoon dier, maar een geestelijke krijger in de ideale gedaante van zijn soort.
Battista toont hem Samantha’s beeltenis en draagt hem op haar verblijfplaats te vinden, haar metgezellen te observeren en alles te onderzoeken wat hun gedrag kan verklaren. Voor het ochtendgloren moet de geest terugkeren naar Carpe Noctum en verslag uitbrengen. De haas knikt, springt dwars door de koetswand en verdwijnt richting Cesano.
Cedric overweegt zijn illusie met een uitnodiging tot overleg achter te laten, maar de coterie besluit geen onnodige aandacht te trekken. Samantha’s beeltenis vergaat daarop tot gloeiende sintels en rook.
Een feest voor alle Kindred
Bij terugkeer in Carpe Noctum waarschuwt Gianni dat onzichtbare waarnemers het toevluchtsoord mogelijk enige tijd in de gaten hebben gehouden. Ook heeft Leonardo een boodschapper gestuurd: er resteert nog slechts één week voordat hij naar Siena wil vertrekken.
Gianni blijkt ondertussen onverstoorbaar verder te werken aan de opening van Carpe Noctum als Elysium. Op bevel van de coterie zal hij vertegenwoordigers van alle clans en standen uitnodigen. Het feest moet over vijf nachten plaatsvinden. Zijn voorstel om de centrale kuil te gebruiken voor gladiatorengevechten en historische Romeinse martelingen—met zwervers en hulpbehoevenden als goedkoop vermaak—wordt echter resoluut afgewezen. In plaats daarvan mag hij zich beperken tot minstrelen, narren en wellicht Ravnos die met illusies kunnen optreden.
Rust voor een vergeten held
Cedric daalt met Battista af naar de riolen om de geest te bedanken die hem tijdens de achtervolging heeft beschermd. Hij legt een kleine lauwerkrans bij het altaar en spreekt zijn dank uit. Met zijn zicht op gene zijde ziet Battista hoe de gehavende geest het offer aanneemt.
Het is geen grote krijger of beroemde held, maar de geest van een eenvoudig mens die zich tegen overweldigende krachten heeft verzet om Cedric een kans te geven te ontsnappen. Zijn ectoplasma is aan stukken geslagen door iemand die geesten rechtstreeks kan verwonden. Battista vermoedt dat een Cappadociër of een andere necromancer heeft geprobeerd zijn ziel uiteen te rukken. Door Cedrics oprechte dank vindt de geest uiteindelijk rust en lost hij langzaam op.
Even later treft Battista het lichaam aan van de man die eerder werd gedood om Cedric te voeden. Ratten vreten het onbeheerd achtergelaten lijk kaal, terwijl de ziel van het slachtoffer door de onwaardige behandeling wordt verscheurd. Battista beseft hoeveel geestelijke verwoesting achteloze Kindred achterlaten—en hoeveel van dit werk vroeger door Ariadne werd opgevangen.
Terug bij de anderen maakt hij bekend dat hij medeoprichter is van de orde van de Eerzame Dood. Hij vraagt Cedric en Lucrezia hem voortaan te waarschuwen wanneer er slachtoffers vallen, zodat hij hun de juiste rituelen en een waardige rust kan geven. Cedric stemt ermee in, al blijft onzeker hoeveel hij werkelijk van Battista’s overtuiging begrijpt.
Lucrezia en het kistje
Terwijl Battista in de riolen werkt, gaat Lucrezia op jacht. Bij een bakkerij vindt zij een knecht die voor zonsopgang al aan het werk is. Ze drinkt van hem en gebruikt daarna Dominate om zijn herinnering aan de ontmoeting te wissen.
Eenmaal alleen probeert zij opnieuw het mysterieuze kistje te openen. Ze zet haar wilskracht, Potence en schaduwkrachten in, maar ondanks het krakende hout en metaal blijft het gesloten. Wanneer Angelina haar aantreft, overweegt Lucrezia kort haar hulp te gebruiken, maar ze stuurt haar uiteindelijk weg. Het kistje lijkt haar niet alleen te weerstaan, maar haar ook te verleiden tot handelingen waartoe zij anders misschien niet bereid zou zijn. Lucrezia begint te vermoeden dat het verbonden is met het Tiendeel en mogelijk met de Baali, maar zekerheid heeft zij niet.
Het verslag uit Cesano
Vlak voor zonsopgang keert de witte haas terug. Hij gaat op zijn achterpoten staan en spreekt met een stem die niet uit zijn bek lijkt te komen, in zuiver kerkelijk Latijn.
Onder de begraafplaats heeft hij een uitgestrekt netwerk van vers gegraven tunnels aangetroffen. Graven zijn onteerd, lichamen van hun rust beroofd en tussen de aarde groeien vreemde wortels. Er stroomt water, hoewel de geest de bedding of oorsprong ervan niet kon vinden.
In een grote ondergrondse ruimte zag hij Samantha en haar twee metgezellen met handen en klauwen door aarde en steen graven. Zij spraken niet met elkaar en toonden geen enkel teken van onderlinge verstandhouding. Uit de geschonden graven haalden zij beelden en doodsmaskers tevoorschijn. Eén van die maskers sprak hen toe en waarschuwde voor drie tegenstanders die hun werk zouden komen verstoren. Daarop verspreidden de vampieren zich over de tunnels om naar de coterie te zoeken.
De haas volgde Samantha en keek in haar ziel. Daar vond hij geen verstand of persoonlijkheid meer—alleen het Beest. Toch handelde zij doelgericht, omdat een andere intelligentie haar vanuit het masker bevelen gaf. Daarmee lijkt het vermoeden bevestigd dat iemand, mogelijk Theodosius, vampieren in Wassail van buitenaf kan beheersen.
Samantha greep vervolgens twee stervelingen. Zij dronk hun bloed, at van hun vlees en liet hen daarna van haar eigen bloed drinken. Zonder hun wonden te sluiten verdween zij weer in de nacht. Daarmee heeft zij mogelijk nieuwe dienaren geschapen én de Cordyceps Rosso verder verspreid.
De coterie vermoedt dat de drie vampieren proberen de oude waterwegen onder Rome met elkaar te verbinden. Via die stromen zou de ziekte op grote schaal verspreid kunnen worden. Voor kennis over de vergeten loop van deze waterwerken lijkt Locusta een mogelijke bron. De grotere vraag blijft echter onbeantwoord: waarom wordt de ziekte verspreid, wie profiteert ervan en welk offer wordt hiermee voorbereid?
Wanneer de dageraad hen naar hun rustplaatsen dwingt, blijft vooral één detail als een loodzwaar raadsel hangen: waarom at Samantha van het vlees van haar slachtoffers?
Belangrijke Reveals
- Samantha da Siena is besmet met de Cordyceps Rosso.
- Zij en de twee andere vampieren graven onder de begraafplaats van Cesano naar oude waterstromen.
- De vampieren verkeren werkelijk in Wassail, maar worden vanuit begraven beelden en doodsmaskers aangestuurd.
- De sturende macht waarschuwde hen voor de komst van de coterie.
- Samantha verspreidt haar eigen bloed onder stervelingen en eet daarnaast van hun vlees.
- De beschermgeest in de riolen werd zwaar verwond door vermoedelijk necromantische krachten.
- Het mysterieuze kistje oefent een steeds sterkere verleiding op Lucrezia uit.
- Carpe Noctum wordt mogelijk door onzichtbare waarnemers bespied.
Nieuwe Elementen
- Samantha da Siena: een Toreador en vervaardigster van doodsmaskers, nu besmet en verloren aan Wassail.
- De witte haas: een door Battista opgeroepen geestenstrijder die als verkenner kan optreden.
- De Eerzame Dood: de orde waarvan Battista medeoprichter en broeder is, gewijd aan waardige doodsrituelen.
- De tunnels onder Cesano: een pas gegraven netwerk rond geschonden graven, vreemde wortels en verborgen waterstromen.
- De begraven maskers: beeltenissen die tot de vampieren in Wassail spreken en hun bevelen geven.
Open Threads
- Wie spreekt er door de maskers onder de begraafplaats?
- Is Theodosius daadwerkelijk de macht die de vampieren aanstuurt?
- Welke waterweg proberen Samantha en haar metgezellen te bereiken?
- Waarom moet de Cordyceps Rosso via het water worden verspreid?
- Wat betekent het dat Samantha van het vlees van haar slachtoffers eet?
- Wat gebeurt er met de stervelingen die van haar besmette bloed hebben gedronken?
- Wie heeft de beschermgeest in de riolen aangevallen?
- Wie hield Carpe Noctum vanuit het verborgene in de gaten?
- Wat bevindt zich in Lucrezia’s kistje en waarom beïnvloedt het haar zo sterk?
- Kan de coterie binnen één week antwoorden vinden voordat Leonardo naar Siena vertrekt?
Character Moments
Battista kiest bewust voor kennis boven vernietiging en roept een geest op om de vampieren van Cesano te observeren. In de riolen wordt hij vervolgens geconfronteerd met de schade die achteloze Kindred aan de doden en hun zielen toebrengen. Zijn verzoek om voortaan ieder slachtoffer een waardige rust te mogen geven, maakt zijn roeping binnen de Eerzame Dood expliciet.
Cedric toont met zijn steeds machtiger Chimerstry dat zijn illusies veel meer zijn dan misleiding. Tegelijk brengt zijn eenvoudige lauwerkrans een zwaar verwonde, vergeten geest eindelijk rust. Zijn oprechte dank staat scherp tegenover zijn nonchalante omgang met het lichaam van een ander slachtoffer.
Lucrezia voedt zich beheerst en wist de herinnering van haar slachtoffer, maar verliest diezelfde zelfbeheersing bijna tegenover het gesloten kistje. De weerstand ervan lijkt haar obsessie alleen maar te versterken en brengt haar gevaarlijk dicht bij het gebruiken van Angelina.
Immaculato blijft de coterie door de nacht vervoeren en kiest er na hun vlucht voor de opvallende koets elders te stallen. Zijn voorzichtigheid onderstreept dat hun vijanden inmiddels niet alleen hun gezichten, maar ook hun bewegingen door Rome kunnen herkennen.