TL;DR
Carpe Noctum maakt zich op voor zijn eerste grote avond als Elysium, maar achter de schermen blijft de dreiging rond Samantha da Siena en de Cordyceps Rosso zich verdiepen. Terwijl Gianni de voorbereidingen voor het feest leidt, trekt Battista eropuit om bloed te vinden en belandt hij onverwacht bij een stilietenzuil, waar hij opnieuw wordt geconfronteerd met een religieuze macht die voor vampieren levensgevaarlijk is.
De coterie besluit daarna dat een directe confrontatie met Samantha en haar metgezellen waarschijnlijk te weinig antwoorden zal opleveren. Hun aandacht verschuift daarom naar Theodosius en het mysterieuze beeldje dat zij van hem bezitten. Wanneer het beeldje wordt opgeroepen, blijkt het inderdaad meer te zijn dan een stuk steen. Theodosius maakt contact met hen en spreekt over hun terugkeer na vijftig jaar.
Battista weet opnieuw door te dringen tot de vreemde, gebroken bibliotheek die met Theodosius verbonden lijkt te zijn. Daar krijgt hij verdere beelden te zien van diens gefragmenteerde bestaan. Maar voordat de coterie werkelijk kan begrijpen wat Theodosius van plan is, verandert de situatie abrupt. De drie vampieren uit Cesano blijken onderweg naar Carpe Noctum. Niet veel later wordt de voordeur van het Elysium met geweld ingeslagen.
De nacht begint in Carpe Noctum
Na de gebeurtenissen van de vorige sessie keert de coterie terug naar Carpe Noctum. Daar wacht een heel andere werkelijkheid dan de nacht ervoor: het Elysium begint werkelijk vorm te krijgen.
Gianni heeft de organisatie stevig in handen. Er wordt gesjouwd met tafels en stoelen, werklieden zijn bezig met de inrichting en steeds meer mensen uit Sint Celeste worden ingezet voor het huishouden. De voorbereidingen voor het feest zijn inmiddels niet meer iets voor de verre toekomst. Over enkele nachten zullen de eerste gasten arriveren.
Voor de coterie is dat tegelijk een teken van vooruitgang en een bron van ongemak. Carpe Noctum wordt zichtbaarder. Hoe meer het een ontmoetingsplaats voor Kindred wordt, hoe moeilijker het ook zal zijn om verborgen te blijven.
Daarna verspreiden de drie zich voor hun gebruikelijke nachtelijke bezigheden.
Battista op straat
Battista gaat op zoek naar bloed en komt daarbij terecht bij een slagerij die eigendom blijkt te zijn van de Dumas-familie.
Zijn aanwezigheid wordt onmiddellijk herkend. De reactie is fel. Een lid van de familie komt naar buiten en begint Battista in het Hebreeuws uit te schelden. Er wordt geroepen en met dingen naar hem gegooid. Battista beseft dat zijn naam en zijn daden binnen de gemeenschap bekend zijn geworden.
Het is bovendien geen kleine familie. In de omgeving bevinden zich meerdere winkels die bij de Dumas lijken te horen. De indruk ontstaat dat Uri, de patriarch, zijn familie en mogelijk ook de synagogen voor Battista heeft gewaarschuwd.
Battista besluit geen risico te nemen en vlucht. Daarmee loopt hij echter rechtstreeks een andere, veel gevaarlijkere situatie binnen.
De stiliet
Tijdens zijn vlucht komt Battista onverwacht in de nabijheid van een hoge marmeren stilietenzuil.
Het effect is onmiddellijk. Zijn bovennatuurlijke waarneming wordt onderdrukt en voor een moment valt er volledige duisternis over hem heen. Het is niet dezelfde ervaring als bij het Gulden Gordijn in Vaticaanstad, maar de uitwerking is even verontrustend.
Rond de zuil blijkt zich een kleine bedevaartsplaats te bevinden. Battista hoort mensen bidden en klagen. Er wordt gezongen in verschillende talen, voornamelijk Latijn en Italiaans, maar ook Grieks. De gelovigen wenden zich tot de stiliet als tot een heilige die antwoorden en vergeving kan geven.
Wanneer Battista probeert weg te komen, wordt hij opgemerkt. De mensen om hem heen zien een blinde man en geloven dat de heilige hem misschien kan helpen. Ze spreken over genezing en proberen hem ervan te overtuigen te blijven. Zijn blindheid, zo wordt hem verteld, hoeft niet blijvend te zijn.
Maar Battista wil geen genezing die hem wordt opgelegd.
De situatie verhardt. Hij wordt vastgepakt en er wordt geprobeerd hem het geloof letterlijk op te leggen. Uiteindelijk moet Battista zich met geweld losmaken. Hij weet te ontsnappen en rent weg terwijl een groep gelovigen hem achtervolgt.
Pas nadat hij zich in de schaduwen heeft verborgen, keert zijn bovennatuurlijke waarneming langzaam terug. De ontmoeting laat hem uitgeput en hongerig achter. Hij besluit dat het voor deze nacht genoeg is geweest en keert terug naar Carpe Noctum.
Wat moeten we met Samantha?
Terug in Carpe Noctum blijkt er geen bericht voor Battista te zijn aangekomen.
De drie bespreken ondertussen opnieuw wat ze met Samantha da Siena en haar twee metgezellen moeten doen. In de vorige nacht hebben ze gezien dat Samantha en de andere vampieren niet simpelweg drie wilde Kindred zijn. De witte haas heeft ontdekt dat ze worden aangestuurd. De begraven maskers en beelden lijken hen opdrachten te geven en hun gedrag te bepalen.
Een directe confrontatie bij Cesano zou daarom misschien vooral eindigen in een gevecht.
De coterie wil iets anders weten. Wat proberen ze met het water te doen? Waarom zijn juist deze vampieren daar bezig? Waarom eten ze het vlees van hun slachtoffers? En vooral: wie is degene die hen bestuurt?
De gedachte komt op dat Theodosius misschien dichter bij het antwoord staat dan Samantha zelf. Het kleine beeldje dat de coterie van hem bezit, wordt daarom opnieuw interessant.
Het beeldje
Het kleine stenen beeld van Theodosius wordt tevoorschijn gehaald en midden op tafel geplaatst.
Vrijwel onmiddellijk is voelbaar dat het geen gewoon beeld is. Er zit een sterke, donkere magische aanwezigheid in verborgen. De coterie weet nog altijd niet precies hoe het werkt. Het blijft onduidelijk of Theodosius daadwerkelijk in het beeld aanwezig is, of dat het beeld slechts een soort anker vormt voor iets dat van elders komt.
Dan verandert er iets.
De aura van het beeld verandert. Wat eerst de aura van een oud stenen voorwerp was, krijgt steeds meer de kenmerken van een levende Kindred.
De ogen bewegen.
Het hoofd draait.
Het gezicht verandert.
Theodosius kijkt hen aan.
Zijn stem klinkt niet rechtstreeks uit het beeld, maar lijkt plotseling vanuit de ruimte rondom hen te komen. Hij begroet hen met een mengeling van verbazing en genoegen. Hij had niet verwacht hen na al die tijd terug te zien. Hij spreekt over de vijf decennia die voorbij zijn gegaan sinds hij hen voor het laatst zag.
De coterie heeft eindelijk rechtstreeks contact met een van de meest raadselachtige figuren uit hun verleden.
De gebroken bibliotheek
Battista probeert dieper door te dringen in de geest die achter het beeld aanwezig is.
Opnieuw komt hij terecht in de vreemde bibliotheek die eerder met Theodosius verbonden bleek te zijn.
Het is geen normale bibliotheek. Boeken en perkamenten lijken onderdeel te zijn van een mentale ruimte waarin gedachten zichtbaar worden. De bibliotheek voelt bovendien gebroken aan, alsof de structuur ervan niet langer compleet is.
Battista ziet beelden van Theodosius en van de manier waarop diens bestaan lijkt te zijn uiteengevallen.
Theodosius verschijnt niet als één geheel. Rond hem bevinden zich meerdere kleinere figuren en fragmenten, alsof zijn bewustzijn of wezen over verschillende delen is verdeeld.
Het bevestigt wat de coterie al langer vermoedt: de aanwezigheid van Theodosius in Rome is geen eenvoudige geestverschijning. Er is iets met hem gebeurd.
Wat precies, blijft onduidelijk.
Ook de verhouding tussen de verschillende beelden, het kleine standbeeld en de bibliotheek blijft een raadsel.
De terugkeer van de drie
Terwijl Battista zich in de geest van Theodosius bevindt, merkt hij iets anders op.
Er bewegen drie figuren door Rome. Ze komen snel. Steeds sneller.
Het zijn de drie vampieren uit Cesano.
Hun bewegingen leiden rechtstreeks in de richting van Carpe Noctum.
De coterie beseft dat de ontmoeting met Theodosius niet onopgemerkt is gebleven. De drie zijn niet langer ergens buiten de stad aan het graven of ronddolen. Ze komen naar hen toe.
Het beeld wordt gebroken
De situatie rond Theodosius wordt steeds dreigender.
Battista besluit dat het contact moet worden verbroken. Hij grijpt het beeldje en breekt het. Het stenen beeld valt van tafel en barst in drie grote stukken uiteen.
De beweging stopt. De aanwezigheid van Theodosius wordt abrupt afgesneden.
Maar het contact laat Battista niet zomaar los. Hij wordt uit de vreemde mentale ruimte teruggeworpen, terwijl de anderen zich realiseren dat er elk moment iets kan gebeuren.
Ze trekken hun wapens.
Dan klinkt het geluid van hout dat onder geweld bezwijkt.
De aanval op Carpe Noctum
De zware voordeur van Carpe Noctum wordt met geweld ingeslagen.
In de opening staat een Nosferatu. Achter hem verschijnt Samantha da Siena. Ze beweegt snel en zonder enige herkenning of aarzeling. De Samantha die de coterie eerder kende, lijkt volledig verdwenen onder de invloed van het Beest en de macht die haar bestuurt.
De derde aanvaller blijkt een Cappadociër te zijn.
Het gevecht barst onmiddellijk los.
Cedric neemt Samantha onder vuur en probeert haar nog op haar vroegere identiteit aan te spreken, maar ze reageert niet. Er is geen gesprek mogelijk. Samantha vecht als een wezen dat alleen nog wordt gedreven door honger, woede en de macht die haar beheerst.
Lucrezia stort zich op de andere aanvallers en gebruikt haar schaduwen om hen tegen te houden. De aanval wordt daardoor geen eenvoudige overval, maar een gevecht om het eigen domein.
De indringers zijn echter niet allemaal op hetzelfde doel gericht. De Cappadociër probeert ondertussen iets anders te doen.
De Cappadociër
Terwijl de anderen vechten, probeert de Cappadociër een necromantisch ritueel uit te voeren.
Battista weet door te dringen in zijn gedachten. Daar ziet hij beelden van koude stenen, de dood en de wereld achter het leven. De Cappadociër probeert de doden aan te roepen.
Battista probeert zijn concentratie te verstoren en weet hem tijdelijk uit zijn ritueel te halen.
Maar in de geest van de Cappadociër ziet hij iets dat hem nog meer verontrust.
De Cappadociër draagt een vreemd, vervormd beeldje bij zich. Het is verbonden met een kruis en ziet er onnatuurlijk uit.
Dan hoort Battista het geluid.
Een zacht, vreemd klikken en sissen.
Hetzelfde geluid dat eerder rond Samantha werd waargenomen.
Daarmee ontstaat opnieuw een verband tussen Samantha, de vampieren van Cesano en de vreemde macht die hen lijkt aan te sturen.
Wie of wat achter die invloed zit, blijft echter onbekend.
Carpe Noctum onder vuur
Het gevecht woedt verder door het Elysium.
De Nosferatu weet zich uiteindelijk aan het zicht te onttrekken. Samantha blijft een gevaarlijke tegenstander en de Cappadociër probeert opnieuw zijn ritueel op te pakken.
De coterie heeft de aanval voorlopig weten te stoppen, maar de indringers hebben iets veel belangrijkers bereikt: ze hebben laten zien dat Carpe Noctum niet langer buiten het bereik van hun vijanden ligt.
Het Elysium was bedoeld als een plek waar de Kindred van Rome samen konden komen. Maar nog voordat de deuren officieel zijn geopend, is het al een slagveld geworden.
Belangrijke Reveals
- Theodosius kan via het beeldje communiceren.
- Theodosius herkent de coterie en spreekt expliciet over de vijf decennia die voorbij zijn gegaan.
- De fragmentatie van Theodosius wordt opnieuw zichtbaar in de vreemde bibliotheek.
- De drie vampieren uit Cesano komen rechtstreeks naar Carpe Noctum.
- Het vreemde klikkende en sissende geluid dat eerder bij Samantha werd gehoord, is ook verbonden met de Cappadociër tijdens diens necromantische activiteiten.
Nieuwe Elementen
- De Dumas-familie blijkt een omvangrijke gemeenschap met meerdere winkels en sterke onderlinge verbondenheid.
- De stilieten vormen opnieuw een directe bedreiging voor vampieren die in hun omgeving komen.
- Het beeldje van Theodosius kan een actieve manifestatie van zijn aanwezigheid mogelijk maken.
- De gebroken bibliotheek van Theodosius wordt opnieuw bezocht.
- Een Cappadociër maakt deel uit van de groep rond Samantha.
- Een Nosferatu maakt deel uit van dezelfde groep.
- De vreemde invloed achter Samantha lijkt ook verbonden te zijn met de Cappadociër.
- Carpe Noctum is rechtstreeks aangevallen.
Open Threads
- Wat is er precies met Theodosius gebeurd?
- Hoe is zijn wezen over de verschillende beelden verdeeld?
- Wat is de functie van de gebroken bibliotheek?
- Is Theodosius degene die Samantha en haar metgezellen bestuurt?
- Of is ook hij slechts een onderdeel van een grotere macht?
- Wat is het vreemde klikkende en sissende geluid?
- Wat is het vervormde beeldje dat de Cappadociër bij zich draagt?
- Wat probeert de Cappadociër met zijn necromantie te bereiken?
- Waarom graven Samantha en de anderen naar de oude waterwegen?
- Welke rol speelt het water bij de verspreiding van de Cordyceps Rosso?
- Waarom eet Samantha het vlees van haar slachtoffers?
- Wat gebeurt er uiteindelijk met Samantha en haar twee metgezellen?
- Hoe veilig is Carpe Noctum nog nu de vijand zijn locatie kent?
Character Moments
Battista wordt opnieuw geconfronteerd met de spanning tussen zijn verlangen naar kennis en het gevaar dat die kennis met zich meebrengt. Zijn confrontatie met de stilieten laat bovendien zien hoe weinig controle hij heeft over zijn eigen blindheid wanneer hij zich in een heilige omgeving bevindt. Zijn beslissing om het beeld van Theodosius te breken is uiteindelijk een keuze om de controle over de situatie terug te nemen.
Cedric krijgt Samantha opnieuw tegenover zich. Waar hij haar eerder nog probeerde te begrijpen, staat hij nu tegenover iemand die nauwelijks nog als dezelfde persoon reageert.
Lucrezia verdedigt Carpe Noctum wanneer de indringers binnenvallen. Haar schaduwen worden letterlijk een schild rond het domein dat de coterie probeert op te bouwen.
Voor de coterie als geheel verandert deze nacht de positie van Carpe Noctum. Het Elysium was bedoeld als een plek waar Kindred elkaar konden ontmoeten. Nu blijkt dat hun vijanden hen daar ook rechtstreeks kunnen vinden.