Locusta

Sessie 18 · De sessie begint in de koets na de brand in de Sapienza

← Back to Annali

TL;DR

In de koets verwerkt de coterie wat er zojuist is gebeurd. Battista worstelt met de dood van Aquilino, een Cappadociër die hij tijdens de operatie niet heeft kunnen redden. Tegelijkertijd onderzoeken Cedric en Lucrezia de boeken en voorwerpen die uit Galens werkkamer zijn gered. Daaruit komen nieuwe aanwijzingen over rode klei, geologie, ondergrondse waterwegen en de Stella Obscura.

De coterie gaat vervolgens naar de Bocca della Verità en bezoekt Locusta, de Praetor. Daar ontmoeten ze Leonardo, wiens politieke invloed en vreemde relatie tot Lucrezia's bovennatuurlijke waarneming opnieuw duidelijk worden. Locusta neemt de Cordyceps-uitbraak serieus, maar weigert de verdenking dat Theodosius achter alles zit als bewezen feit te accepteren.

De coterie vertelt Locusta over Aquilino, de insectachtige wezens en de gebeurtenissen in de Sapienza. Ze krijgen een nieuw onderzoeksadres voor Battista en besluiten vervolgens naar Cesano te gaan. Locusta organiseert een jacht op de overgebleven vampieren van de groep die daar actief was. De jacht eindigt met de levende gevangenneming van één van de twee overgebleven Cesano-vampieren. In het gespeelde materiaal wordt niet ondubbelzinnig vastgesteld of dit Samantha of Iwan is.

Recap — wat vóór deze sessie gebeurde

Deze sectie beschrijft voorgeschiedenis die aan het begin van de sessie wordt gerecapituleerd. Deze gebeurtenissen worden niet als scènes van de daadwerkelijke sessie geteld.

Theodosius en de drie vampieren van Cesano

Voorafgaand aan deze sessie had de coterie een confrontatie met Theodosius. Door hem geestelijk te provoceren probeerden Cedric en Lucrezia zijn verdediging te verzwakken, waarna Battista zijn geest binnendrong.

Battista ontdekte aanwijzingen dat Theodosius bezig was met een project rond een nieuw lichaam of vat voor zichzelf. Theodosius stuurde vervolgens drie vampieren op de coterie af: Samantha da Siena, Iwan en Aquilino Giovanni.

Samantha en Iwan wisten te ontsnappen. Aquilino werd gevangen genomen en in torpor gebracht.

Aquilino en de Cordyceps

Aquilino bleek een Cappadociër te zijn, zwaar besmet met een onbekende vorm van Cordyceps. Zijn lichaam was vrijwel volledig overwoekerd. Er kwamen voortdurend vreemde klik- en zoemgeluiden uit zijn lichaam en onder zijn huid bewoog iets.

Battista onderzocht Aquilino en drong ook zijn geest binnen. Daar zag hij een enorme, geordende innerlijke bibliotheek die van binnenuit werd opgegeten door bloedrode insectachtige wezens.

In een beschadigde herinnering ontdekte Battista dat Aquilino zich had gevoed met een zieke reiziger uit het noorden. Het bloed had een vreemde, bijna ijzerachtige smaak. Aquilino verloor daarna de controle en werd wakker met bloed aan zijn handen en mond. De precieze identiteit van de reiziger en de aard van diens ziekte werden niet vastgesteld.

De tocht naar de Sapienza

Omdat de omgeving rond de stiliet steeds moeilijker toegankelijk was door de groeiende religieuze beweging, werd Aquilino via het riool naar de Sapienza Universiteit gebracht.

Daar werd de verborgen werkruimte van Galen bereikt. Battista bereidde een hersenoperatie voor terwijl Cedric Galens aangrenzende werkkamer onderzocht.

Galens werkkamer

Cedric vond onder meer medische instrumenten, specimenpotjes en een zeer brede bibliotheek met werken over geneeskunde, geologie, alchemie en astrologie. Ook werd een boek over fungi en Cordyceps gevonden. Uit dat boek waren bewust pagina's verwijderd.

Op verschillende voorwerpen en onderzoeksresten was roodachtige klei aanwezig.

De operatie

Battista ontdekte tijdens de operatie dat de Cordyceps vanuit Aquilino's ruggengraat tot in zijn hersenen was gegroeid. De groeisels bevatten dikke, zwarte, vrijwel gestolde Vitae. Battista wist daarvan een monster veilig te stellen.

Daarna barstte Aquilino's lichaam open. Wortelachtige groeisels en kleine, rossige, veelarmige insectachtige wezens kwamen uit hem tevoorschijn. Aquilino was ondanks torpor en verlamming nog steeds bewust.

Omdat de situatie niet meer beheersbaar was, besloot de coterie de besmette ruimte te vernietigen. Met formaldehyde en vuur werd de werkkamer in brand gezet. Lucrezia brak een doorgang door de muur en Cedric redde een stapel boeken en een grote glazen pot.

De coterie vluchtte vervolgens naar de koets. De Sapienza stond achter hen in brand.

Het terrarium

In de koets bleek de glazen pot een klein terrarium te bevatten met rossige insecten, aarde grond, een stukje met Cordyceps bedekt vlees en Leugenaars Tranen. Battista herkende het als een experiment dat hij eerder bij Galen had gezien.

De precieze relatie tussen de insecten, Cordyceps en Leugenaars Tranen is op dit moment niet vastgesteld.

De daadwerkelijke sessie

1. De koets na de brand

De eerste daadwerkelijke scène van de sessie speelt zich af in de koets. De coterie is zojuist ontsnapt uit de brandende Sapienza. Achter hen ligt Galens werkruimte in puin en vuur; de groep heeft slechts een deel van zijn onderzoek kunnen redden.

De sfeer is anders dan tijdens de paniek in de universiteit. Nu is er ruimte om te beseffen wat er is gebeurd: Aquilino is verloren, Galens laboratorium is vernietigd en er zijn tegelijkertijd nieuwe fysieke aanwijzingen in handen van de coterie.

De overgebleven boeken en het terrarium worden in de koets bekeken. De gevolgen van de brand zijn direct een praktisch probleem: Battista heeft geen toegang meer tot Galens werkruimte en moet opnieuw een plaats vinden waar hij zijn onderzoek kan voortzetten.

Studie en contemplatie in de koets
Studie en contemplatie in de koets

2. Battista verwerkt de dood van Aquilino

Een van de belangrijkste persoonlijke gevolgen ligt bij Battista. Aquilino was geen willekeurige vampier maar een Cappadociër, en daarmee iemand die binnen Battista's bloedlijn als een verre verwant kan worden beschouwd.

Battista heeft Aquilino onderzocht, met hem geprobeerd te communiceren en uiteindelijk meegemaakt dat hij niet meer te redden was. Het feit dat Aquilino tijdens de operatie en besmettingscrisis nog bewust was, maakt de ervaring bijzonder zwaar.

Daarnaast moet Battista rekening houden met de gebruikelijke verplichtingen rond de Final Death van een Cappadociër. Aquilino's dood is niet alleen een medische gebeurtenis; er zijn ook consequenties voor zijn clan en zijn sire.

3. De boeken van Galen worden opnieuw onderzocht

De geredde boeken geven de coterie de mogelijkheid om Galens onderzoek voort te zetten, ondanks de vernietiging van zijn werkruimte.

Cedric richt zich vooral op geologie. De roodachtige klei die bij Aquilino en bij Galens materiaal is aangetroffen, lijkt geen onbelangrijk detail te zijn. De vraag ontstaat waar deze klei vandaan komt.

De besproken mogelijke herkomstgebieden omvatten onder meer Sicilië, Tunesië/Tripoli, Valencia en Alexandrië/Egypte. De exacte herkomst wordt echter niet vastgesteld.

De klei wordt ook in verband gebracht met het feit dat rode klei geschikt is voor aardewerk. Daarmee ontstaat een mogelijke, maar nog onbewezen, verbinding met eerdere aanwijzingen rond bijzondere potten en containers.

4. Galens onderzoek naar ondergrondse waterwegen

Een ander gered werk bevat informatie over grotten, tunnels, natuurlijke bronnen en ondergrondse waterlopen in Italië.

De informatie is interessant in het licht van eerdere gebeurtenissen bij Cesano. Daarbij was immers sprake van werkzaamheden rond een begraafplaats en een verbinding met water.

Ook Siena valt op. In de directe omgeving zijn relatief weinig natuurlijke bronnen, waardoor ondergrondse waterwegen gebruikt worden om water van elders aan te voeren.

Dit levert een mogelijke geografische aanwijzing op, maar tijdens deze sessie wordt geen directe verbinding tussen Galens kaartmateriaal en de tunnels onder Cesano bewezen.

5. Lucrezia onderzoekt Galens astrologie

Lucrezia verdiept zich in het astrologische materiaal uit Galens verzameling.

Een deel van het boek beschrijft voorspelbare astronomische gebeurtenissen, zoals verduisteringen. Daartegenover staat de eerder waargenomen Stella Obscura: de vreemde vallende ster die niet als een normale, voorspelbare gebeurtenis wordt behandeld.

De beschrijving van de Stella Obscura is opvallend. De ster leek zich van zuid naar noord te bewegen en werd beschreven alsof hij twee staarten had. De betreffende passage lijkt bovendien opvallend vaak geraadpleegd te zijn.

De coterie bespreekt de mogelijkheid dat bepaalde astronomische gebeurtenissen, zoals een zonsverduistering, invloed zouden kunnen hebben op krachten die met de Abyss samenhangen.

Een dergelijke invloed wordt in deze sessie niet bevestigd. De Stella Obscura blijft een afzonderlijk en onverklaard fenomeen.

6. De Bocca della Verità

De coterie besluit vervolgens naar de Bocca della Verità te gaan.

De plek blijkt een zeer oud en krachtig centrum te zijn. De relikwie is door generaties bloed van mortals en Kindred doordrenkt. Verschillende oude aura's liggen over elkaar heen.

Lucrezia onderzoekt de plaats en probeert te bepalen of er aanwijzingen zijn dat Theodosius de locatie gebruikt om de coterie te observeren.

Ze vindt geen eenvoudige, ondubbelzinnige bevestiging van een aanwezigheid van Theodosius. De locatie is juist zodanig oud en krachtig dat haar waarneming beperkt is.

7. Lucrezia probeert de Bocca te verduisteren

Lucrezia gebruikt haar verbinding met de Abyss om duisternis rond en door de omgeving van de Bocca della Verità te verspreiden.

Het doel is niet om de plek te vernietigen, maar om een eventuele waarnemer via de relikwie zijn zicht of toegang tot informatie te ontnemen.

Daarbij wordt duidelijk dat de Bocca zelf bescherming geniet door haar ouderdom, haar opgebouwde bloedsporen en haar functie als zetel van de Praetor. Lucrezia realiseert zich dat dit geen plaats is waar ze achteloos met krachten moet omgaan.

Bocca della Verita
Bocca della Verita

8. Locusta en Leonardo

De coterie bezoekt Locusta, de Praetor. Zij blijkt op dat moment in gesprek te zijn met een statige man met grijzend haar en een kleine baard: Leonardo.

De coterie wacht buiten terwijl Battista Leonardo vanuit zijn bovennatuurlijke waarneming observeert.

Wat hij ziet is uitzonderlijk: rond Leonardo bevindt zich een enorme, bijna inktachtige wolk van zwartheid. Voor zijn waarneming vormt hij als het ware een blinde vlek.

Dit is opmerkelijk omdat Battista hem eerder anders kon waarnemen. De precieze reden voor deze verandering wordt niet vastgesteld.

9. Leonardo en de politiek van Rome

Via het gesprek dat gedeeltelijk door de deur hoorbaar is, wordt duidelijk dat Leonardo bij Locusta aanklopt voor een politieke gunst of dispensatie.

Hij verwijst naar bredere belangen van Rome, de Senaat en de bevolking. Locusta gaat uiteindelijk akkoord en handelt een document af.

Daarna verschuift het gesprek. Leonardo suggereert dat Locusta's positie zwaar is en dat er mogelijk iemand anders voor haar rol gevonden kan worden. Er wordt gesproken over een kandidaat die aan de Senaat kan worden voorgesteld.

De precieze institutionele procedure en de uiteindelijke betekenis van deze politieke manoeuvre worden in de sessie niet volledig uitgewerkt.

10. Leonardo ontmoet de coterie

Wanneer Leonardo naar buiten komt, is zijn houding vriendelijk en hoffelijk.

Hij informeert naar Cedrics herstel en verwijst naar de Gouden Gordijn en contacten met de Shadow Watchers. Ook wordt gesproken over een toekomstige bijeenkomst of feest en over mogelijke steun die Leonardo kan bieden, waaronder gewapende mannen.

Gianni wordt in positieve termen besproken.

Tegenover Battista blijft er onder de beleefde oppervlakte meer spanning voelbaar. Leonardo heeft duidelijk aanzien en invloed binnen de Romeinse Kindred-politiek. Hij hoeft daarvoor niet noodzakelijk zelf een formeel ambt te bekleden: hij heeft toegang tot en invloed op vertegenwoordigers van de Senaat van de Nacht.

11. Battista ziet Locusta anders

Nadat Leonardo vertrekt, verandert Battista's waarneming van Locusta.

Hij ziet rond Locusta een soort trechtervormige instroom van informatie. Het lijkt alsof informatie van buitenaf naar haar toe stroomt en haar bovennatuurlijke kennis voedt.

Leonardo's aanwezigheid had die waarneming verstoord of gedeeltelijk verduisterd.

De exacte aard van Locusta's gave en de bron van deze informatiestroom blijven onbekend.

12. De coterie vertelt Locusta over Aquilino

De coterie brengt Locusta op de hoogte van wat er in de Sapienza is gebeurd.

Locusta neemt vooral de combinatie van Cordyceps, Kindred en de rossige insectachtige wezens serieus. Ze bekijkt ook het specimen dat de coterie heeft meegenomen.

Het exemplaar lijkt niet noodzakelijk volledig identiek aan alle insecten die uit Aquilino kwamen. Er zijn aanwijzingen dat het mogelijk om een andere of eerdere ontwikkelingsfase gaat.

De verschillen zijn een observatie, geen vastgestelde verklaring voor verschillende soorten of levensstadia.

13. Theodosius blijft een verdenking, geen bewezen dader

De coterie legt de vermoedelijke verbinding tussen Theodosius en de drie vampieren van Cesano voor.

Locusta accepteert niet dat deze verbinding daarmee bewezen is.

Ze erkent dat Theodosius mogelijk betrokken kan zijn, maar er is onvoldoende bewijs om hem verantwoordelijk te houden voor het geheel van de gebeurtenissen. Dit onderscheid blijft belangrijk: de coterie heeft sterke verdenkingen, maar Locusta behandelt die niet als vaststaand feit.

14. Aquilino's Final Death moet worden gemeld

Locusta bevestigt het belang van Aquilino's identiteit als Cappadociër. Zijn Final Death heeft daarom gevolgen buiten de coterie.

Zijn sire moet geïnformeerd worden en er moet rekening worden gehouden met de sociale en politieke betekenis van zijn dood.

De dood van Aquilino is daarmee tegelijk een persoonlijk verlies voor Battista, een medisch bewijsstuk en een politiek probleem.

15. Een nieuw laboratorium voor Battista

Door de brand is Galens werkruimte verloren gegaan. Battista heeft dus een nieuwe plaats nodig om het Cordyceps-onderzoek voort te zetten.

Locusta biedt hem toegang tot een geschikte werkruimte onder haar bescherming.

Dit is een belangrijk praktisch gevolg van de sessie: het onderzoek hoeft niet te stoppen met de vernietiging van Galens laboratorium.

16. Samantha en Iwan moeten worden gevonden

Er blijven twee leden van de oorspronkelijke groep rond Cesano over: Samantha da Siena en Iwan.

Locusta stelt voor hen op te sporen. De voorkeur gaat ernaar uit om minstens één van hen levend gevangen te nemen. Een levende besmette Kindred kan immers veel meer informatie opleveren dan een lichaam dat al vernietigd is.

De coterie besluit daarom niet simpelweg een executie uit te voeren, maar een gerichte jacht te organiseren.

17. Terug naar Cesano

De coterie legt uit dat de drie vampieren eerder rond de begraafplaats van Cesano bezig waren geweest met graafwerk.

Daarbij was ook een verbinding met water zichtbaar. Dit sluit mogelijk aan bij de eerder besproken ondergrondse tunnels, de verborgen structuren en de verschillende aanwijzingen rond water.

Toegang tot de begraafplaats is politiek gevoelig. Voor verdere actie kan toestemming van de Senaat nodig zijn.

Er ontstaat een vermoeden dat Leonardo dergelijke toegang mogelijk zou kunnen bemoeilijken, maar zijn precieze positie tegenover een onderzoek in Cesano wordt niet definitief vastgesteld.

18. De jacht

Locusta verzamelt een groep Kindred en neemt zelf een Romeinse gladius mee.

De groep trekt naar het noorden, richting Cesano.

Het doel blijft hetzelfde: één van de overgebleven vampieren levend in handen krijgen.

19. De gevangenneming

De jacht slaagt. De coterie en Locusta's groep weten één van de overgebleven Cesano-vampieren levend te vangen.

Dit is het eindpunt van de daadwerkelijke sessie: de coterie beschikt nu over een levende bron van informatie die mogelijk iets kan onthullen over Cesano, Theodosius, de Cordyceps en de andere besmettingsverschijnselen.

Nieuwe informatie en ontwikkelingen